alternatif bir hayatta kalma yöntemine sürüklenmek.

depresyon “geliyorum” diyor aslında. akşamları meyhaneye gidip iki tek atmadan eve giremeyen adamlar gibi deniz otobüsünden inip doğruca eve gidemiyorum. insan kalabalığına, ağır aksak ilerleyen trafiğe dayanamayacağını sıkışıp durarak belirten kalbim, ayaklarımı iki shot espressolu kahve içeceğim kafeye yönlendiriyor akşamları. kendimi ‘artık eve gidebilir’ hissdene kadar, gözlerimi bulanıklaştıracak kadar okuyup boş otobüse binip eve gidiyorum.
ufak çaplı bir okuma -daha doğrusu okuyamama- krizine girmiştim. türlü kitap denedim, hangisinin zamanıymış deneyeyim dedim; olmadı. daha önce hiç yapmadığım şeyi yaptım ve 20-30 sayfası okunmuş bir sürü kitap bıraktım arkamda.
sonra bir arkadaşım dan brown’ın son kitabı ‘baslangıç’tan bana ilgimi çekebilecek bir paragrafın fotoğrafını gönderdi. ve kitabı çok hızlı okudugundan bahsetti. ben de uzun zamandır su gibi akıp giden bir kitap okumadığımdan, tez kitaplarımı aldatma hissimden filan bahsedip kendisini kıskandığımı alenen belli ettim. buradan sonra hikaye koşarak gidip baslangıç’ı alıp sular seller gibi okuduğum ile devam etmiyor!. yukarıdaki olayın can alıcı noktası kıskançlığımdır. 😁

artık onun hırsı(!)ndan bilmem, evde okunmayı bekleyen zibilyon tane kitabı bırakıp beni sürükleyip götürecek o kitabı aramaya gittim kitapçıya -büyük macera 😀- buldum, okudum da aynı gün içinde – alper canıgüz oğullar ve rencide ruhlar. ama burada bahsedeceğim ve depresyonuma bağlayacağım da bu kitap değil 😀

hemen arkasından yine bir günde okuduğum ‘okulsuz büyümek’ (ben hewitt) geldi. ve bu kitap bana hem çok iyi geldi hem de depresyonumu derinleştirdi. nasıl olüyö ikisi birden? şöyle olüyö: sürekli sorgulamaktan yorulamadığım, içinde bulunduğum bu saçma düzenin, adına eğitim dediğimiz dayatmanın, hayatın sıradan akışının aslında ne kadar da bize, doğamıza ve çevremize uymadığını bir kere daha görmek(!) tabi ki depresyonun dibinden çıkarmadı beni. ama bir yandan da buna mahkum olmadığımı ve hiçbir şey için geç olmadığını hissettirdi; biraz içime su serpti diyelim.

DSC_0017-

kitabın kapağı, sayfaları, dokusu, boyutu, yazı karakteri, yazarın dili o kadar güzel ki hepsi birden ‘daha güzel ve anlamlı bir hayat mümkün’ diyor gibi. ben de öyle inanmak istemiş olabilirim tabi; ama vesile olması yeter 🙂 sinek sekiz yayınlarından ayrı bir kitaplık oluşturma hevesi yarattı bende ki yayınevi yeniden harekete geçti, bu çok sevindirici. tık.

cahil cesareti, biz evde yokuz, irem çağıl, murad düzgün, ryan ve kelsey çifti, deniz güman ve banu dökmecibaşı, yeşim büber ve ailesi bu aralar bana inanılmaz motivasyon sağlıyor. artık dört duvar arasında yaşamak, mesai saatleri belli bir işte çalışmak, mutlu olmak için harcamak-harcamak için para-para için iş-iş için inanmadığın şeyler yapmak-inanmadığın şeyler yüzünden mutsuz olmak-mutlu olmak için harcamak… döngüsünün kırılmaz bir döngü, kabullenmesi mecbur bir düzen olmadığına inanıyorum. henüz mevcut düzenimde bir değişiklik yok ama kafamın içindeki düzen epey sarsıldı; bence ilk adım tamam 😉

birçok insana göre şanslıyım. sevdiğim bir işi sırf ilgim yüzünden yapıyorum ama yine de bunu yapma şekli ve onu yapabilmek için mücadele etmek zorunda olmak, sınırlandırılmışlık hissi beni rahatsız ediyor. bunu değiştirebilecek olma hissi sanırım beni o depresyonun içinden çekmeye çalışıyor. kendimi o çekime bıraktım gitti…

DSC_0014

 

 

Advertisements

2 comments

  1. Kendim gibi düşünen birilerinin varlığı da benim depresyonumu azalttı açıkçası. Son bir yıldır üzerinde düşündüğüm şey “bu düzene gerçekten mecbur muyuz?” sorusu oldu. Dayatlamalara dayalı bir yaşam, herkes göründüğü kadar mutlu mu ? Bana kalırsa mutlu göründükleri ölçüde depresyonda ve bunalımda çoğu kişi. Çok uzatmayayaım ellerinize, kaleminize sağlık 🙂

    Liked by 1 person

    • bu kitabın üzerine yazıdan sonra, captain fantastic filmini izledim. tam anlamıyla tuz biber oldu. galiba mecbur değiliz, ikna oldum ben yani 🙂 güzel düşünceleriniz ve olumlu yorumlarınız için teşekkürler 🙏

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s