bugün…

bugün o eski günlerden kalma bir sevinç var içimde. güzel konuşmaların yapıldığı bir akşamın sabahı gibi. ruhum bahar bahar sevinirken, yeşil yeşil gülümserkenki gibi… önemsendiğimi hissettiğim zamanlar gibi… oysa olmadı öyle bir şey. Belki de o zamanlarda da olmuyordu, ben yaratıyordum kendime baharı da kışı da. seni de buna ortak ediyordum hesabımca.

bugün attığım adımın sağlamlığını hissediyorum, dengemi buluyorum.

bugün derinlemesine arınmışım gibi, senden sadece güzel anıları alıp rafa kaldırdım. yıllar sonra hatırlanıp gülümsetecek anılar arasında güzel bir yer ayarladım onlara. geri kalanlarsa öğütülüyor, geri sarılıyor ve hiç yaşanmamışa benzetiliyor.

bugün uyandığımda başka bir yöne bakıyordum. her gece sana doğru uyuyordum ya, bu sabah senle ilgili her şeye arkamı dönmüş gibiydim. atlatmıştım o gecelerce uyutmayan şeyleri ve yastık kılıfının bir köşesine sıkıştırmıştım. güzelce dezenfekte edildiler bu sabah. geride hafızamın ara ara çağırdığı bir iki görüntü, biraz da ses kaldı. onlar da “acaba gerçek miydi?” dedirten seviyeye yükseltildi.:)

bugün bir hafifleme hissettim içimde, yükümü atmışım gibi. gelişin nasıl hafifletip uçurduysa beni, gidişin de hafifletti içimi. bana sadece arkandan bakarken sıcacık gülümsemek kaldı ve senle ilgili her şeyi o gülümsemede dondurdum.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s